معرفی گیاه تربچه

مهسا دوشنبه 6 اردیبهشت 1400 - 18:00
معرفی گیاه تربچه
تربچه از خانواده نام علمی sativus Raphanus شب بوها است که دارای ریشه های خوراکی می باشد. دوره کشت ، اندازه و رنگ متفاوتی در تربچه ها وجود دارد.

تربچه از خانواده نام علمی sativus Raphanus شب بوها است که دارای ریشه های خوراکی می باشد. دوره کشت ، اندازه و رنگ متفاوتی در تربچه ها وجود دارد و اختلاف آنها را بر همین اساس می توان تعیین کرد. عطر و طعم موجود در تربچه خیلی غنی و متمایز از دیگر سبزیجات مشابه است. تربچه با تربچه، که به آن  globes  نیز گفته می شود، تربچه ها می توانند به رنگ سفید ، بنفش ، قرمز یا سیاه ، گرد یا استوانه ای باشند.آنها به صورت ترشی ، پخته شده یا به عنوان ترشی و جزء سبزی های سبزی خوردن است خورده می شوند . در این مقاله به معرفی گیاه تربچه به عنوان یکی از سبزیجات غده ای پرداخته خواهد شد.

نام علمی : sativus Raphanus

خانواده: (Cruciferaeیا Brassicaceae  ) صلیبیان

خصوصیات گیاه تربچه:

تربچه گیاهی یکساله است.

این گیاه دارای برگ های بیضی شکل با لبه های بریده ، شکافدار و نسبتاً زبر می باشد.

ساقه های گلدهنده تربچه از نوع منشعب با گل های سفید تا بنفش هستند.

غلاف یا نیام میوه های تربچه از نوع صاف با بذوری قرمز رنگ ، گرد و نامساوی است.

گیاه تربچه از نظر شکل بوته و ریشه بسیار متنوع می باشد.

ریشه های ذخیره ای تربچه به رنگ های قرمز ، سفید ، بنفش ، دو رنگ و ... دیده می شوند.

خاک های نسبتاً سبک و حاصل خیز برای کاشت تربچه مناسب هستند.

زمین های پوک سرشار از مواد آلی پوسیده باعث می شوند که تربچه ها زودتر غده ببندند و کامل گردند.

تربچه در اراضی شنی و خشک از غده های پوک با طعم تند برخوردار می شود.

بستر کاشت تربچه ها را به عمق 20-15 سانتیمتر شخم می زنند.

تربچه ها را در مناطق گرمسیر معمولا در ماه های آبان تا آذر می کارند.

بذور تربچه را در مناطق معتدل می توان از 15 اسفند تا اوایل آبان به صورت پی در پی در مزارع کشت نمود.

بذور تربچه را در ماههای سرد سال در زمین های آفتابگیر ولیکن در ماههای گرم سال در زمین های نیمه سایه و نسبتاً خنک می کارند.

بذور تربچه ها خیلی سریع سبز می شوند.

برای جلوگیری از یخزدن بوته های جوان تربچه می توان سطح آنها را شب ها با حصیر پوشانید.

گرمای زیاد محیط از کیفیت محصول می کاهد و باعث پوک شدن ریشه های ذخیره ای تربچه می گردد.

دمای کم موجب نازک شدن برگ های تربچه می گردد.

محصول تربچه بعد از 60-40 روز قابل برداشت می گردد.

 

نیازهای غذایی:

  • کود دامی پوسیده 40-30 تن در هکتار قبل از کاشت
  • کود شیمیایی ازته 100 کیلوگرم در طی دوره رشد
  • کود شیمیایی فسفره 60 کیلوگرم در زمان کاشت
  • کود شیمیایی پتاسه 80 کیلوگرم در زمان کاشت

کاشت:

کاشت بذور تربچه بهتر است با فواصل زمانی 15-10 روز انجام پذیرد تا دوره برداشت محصول مزرعه طولانی گردد.کاشت تربچه در محفظه های سرپوشیده می تواند محصول را 14-8 روز پیش رس نماید. میزان بذور مصرفی تربچه 40-20 کیلوگرم در هکتار است.عمق کاشت این بذور 2-1 سانتیمتر می باشد.بذور تربچه ها را در تراکم 40-20 × 5 سانتیمتر قرار می دهند.آبیاری پس از بذرپاشی انجام می گیرد، اما آبیاری مازاد بسیار زیانبخش می باشد.وجین و تنک کردن بوته ها پس از چهار برگی توصیه می شوند.تراکم زیاد موجب عدم غده بندی بوته های تربچه می شود لذا تنک کردن بوته های متراکم ضرورت دارد.

برداشت:

برای بذرگیری تربچه ها باید بوته های سالم و رسیده را بطور کامل برداشت کرد و تمام مدت را تا فرارسیدن زمان کاشت آتی نگهداری کرد.تأخیر در برداشت تربچه های بالغ و رسیده موجب تند شدن مزه و پوک شدن ریشه ها می شود.

نویسنده: نرگس امیرزاده

ارسال نظر
  • - نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.
  • - لطفا دیدگاهتان تا حد امکان مربوط به مطلب باشد.
  • - لطفا فارسی بنویسید.
  • - میخواهید عکس خودتان کنار نظرتان باشد؟ به gravatar.com بروید و عکستان را اضافه کنید.
  • - نظرات شما بعد از تایید مدیریت منتشر خواهد شد